Over ons

Binnen het project Onzichtbare moeders hebben wij de afgelopen anderhalf jaar het Moedernetwerk Rotterdamse Moeders voor Elkaar opgezet. Wij wilden met dit netwerk een impuls geven aan de zelfredzaamheid van moeders met een kind met een onzichtbare beperking. Gedurende de looptijd hebben we een groep van 20 á 30 Rotterdamse vrouwen dusdanig ondersteund en gefaciliteerd, dat zij hun eigen kracht konden versterken, kennis konden opdoen over de onzichtbare beperking van hun kind en ervaringen konden uitwisselen met gelijkgestemde moeders en organisaties die raakvlakken hebben met hun problematiek.

Vanaf maart 2019 gaat het Moedernetwerk Rotterdamse Moeders voor Elkaar verder als zelfstandige stichting: Stip 010. De komende jaren willen wij ons huidige netwerk, dat veelal gefocust is op Rotterdam-Zuid, uitbreiden naar heel Rotterdam.

 

Doelstelling

Stip 010 wil het welzijn en het welbevinden van ouders van kinderen met een (vermoeden van) een (onzichtbare) beperking en hun maatschappelijke en sociale omgeving c.q. netwerk bevorderen.

We trachten de doelgroep, op individueel, intern en extern niveau, integraal samen te brengen en samen te laten werken waardoor kennisoverdracht en bewustwording tot stand komt, alsmede gedragsverandering, empowerment, zelfredzaamheid en verbetering van de integrale relaties.

Onzichtbare moeders

Ons moedernetwerk had de afgelopen anderhalf jaar de titel ‘Onzichtbare moeders’. Deze titel refereert naar de onzichtbaarheid van de problematiek van deze moeders. Niet alleen voor de hulpverleners en binnen het gezin, maar ook zijzelf proberen hun problematiek onzichtbaar te houden. Ze worden vaak zo overbelast in hun dagelijks leven, dat hun eigen gezondheid en de gezondheid van de andere leden van het hele gezin, hieronder leidt.

‘Onzichtbaarheid’ refereert hiernaast ook naar de beperking van hun kinderen die niet lichamelijk of verstandelijk is, maar een stoornis betreft die hun ontwikkeling en het functioneren in de samenleving belemmert. Hierbij kan gedacht worden aan autisme, ADHD, ADD, ODD, manisch-depressiviteit (MSD), dyslexie, borderline, anorexia, boulimia, antisociale persoonlijkheids- en angststoornis, depressie e.d.

Wij willen ‘moeilijk opvoedbare kinderen’ ook in de categorie kinderen met een onzichtbare beperking onderbrengen. Dit is veelal een grijs gebied en er zijn veel kinderen, met name onder migranten, die misschien wel een ‘onzichtbare beperking’ hebben, maar die nog niet gediagnostiseerd is. Eén van de redenen hiervoor is dat ouders niet de kennis hebben om dit te herkennen en hiernaast rust er ook een taboe op het hebben van een beperking.

Moeders als mantelzorgers

Moeders met een kind met een ‘onzichtbare’ beperking staan er vaak alleen voor. Ook al zijn zij de spil in het gezin, toch voelen zij zich niet gesteund door de rest van het gezin en door hun omgeving. In eerste instantie sluiten deze gezinnen zich wegens taboes en heersende vooroordelen af van de gemeenschap. Vaak wonen directe familieleden niet zo dichtbij, zodat vrouwen niet bij de familie kunnen aankloppen en vragen om de verzorging van het kind even over te nemen. In Nederland wonen familieleden vaak verspreid over het hele land. Of ze hebben totaal geen familieleden, zoals bij vluchtelingen. Deze gezinnen zijn vaak onzichtbaar voor de hulpverleners. Deze hulpverleners zouden de taken van de moeders kunnen verlichten en dit zou het hele gezin helpen. In tegenstelling tot hun autochtone lotgenoten, weten deze moeders de weg naar zorgorganisaties en overheidsloketten onvoldoende.

Ons team

Oprichter & Projectleider

Karin Gerretsen

Oprichter & Projectleider

Berdien Muller

Penningmeester & Coach

Ivonne van Daelen

Secretaris

Neri da Silva

Heeft u vragen?

Bent u een vader of moeder? Wilt u vrijwilliger worden of met ons samenwerken?